дуут уулын бэлд галт тэрэг ирэхэд нар дээгүүр гарч, гэрлээр уулын оройг гэрэлтүүлж байв. Куро буудал дээр бууж, эргэн тойрноо хартал асар олон хүн цугларчээ. Залуучууд, хөгшчүүл, эрэгтэй, эмэгтэй - бүгд нэг зорилгын төлөө цугласан байв. ZETRO-д элсэх гэж.

Тэр олны дунд зогсоод, сургуулийн байрыг харав. Дуут уулын оройд байрлах зургаан ханатай тэр ордон, гахайлтай уран хийцтэй, асар том, сүрлэг харагдаж байв. Гурван мянган километрээс илүү замыг туулж ирсэн нь үнэ цэнэтэй гэдгийг Куро тэр мөчид мэдрэв.

"Куро!"

Тэр гэнэт эргэн хартал. Олны дундаас нэгэн залуу түүн рүү гүйж ирж байв. Цайлган царай, гэрэлтэх нүд, танил инээмсэглэл.

"Сүбэ!" гэж Куро гайхширан дуудав. Тэр Куротэй хамт өссөж, хамт бэлтгэл хийж, хамт мөрөөдсөн хамгийн сайн найз нь юм.

Сүбэ түүн дээр ирээд, мөрөн дээр нь алгадаад, "Чамтай энд таарна гэж төсөөлсөнгүй шүү! Чи ч гэсэн шалгалт өгөхөөр ирсэн биз?" гэж хөгжилтэйгээр асуув.

Куро толгой дохин, "Тийм ээ. Энэ сургуульд орж чадвал миний бишээ бидний ирээдүйд том амжилт болно" гэв.

Тэд ярилцаж байх зуур, сургуулийн том хаалга нээгдэв.

Анир Чимээгүй тэр дороо бүх зүйлийг бүрхэв. Хаалганаас гарч ирсэн гурван хүн тэр л чимээгүй байдлыг авчирсан юм.

Тэд нэлээн хөгшин бөгөөд 90 дөхөж явааг хэн ч хараад мэдхээр тийм л хөгшин байв  Гэхдээ тэдний биеэс цацрах шидийн энерги нь хүнийг хөнгхөн алж мэдхээр хүчтэй байлаа. Тэдний өмнө зогсох төдийд л агаар хүндэрч, амьсгал давчдах мэдрэмж төрж зарим хүмүүс айж сандралдна.



"Тэд хэн бэ?" гэж Куро шивнэн асуув. Түүний дуу хоолойд айдас, гайхшрал догдлол холилдсон байлаа.

Хажууд нь зогсож байсан нэгэн  залуу тэднийг хүндэтгэсэн дуугаар хариулав. Түүний нүдэнд бишрэл тодорч "Тэд бол ZETRO-гийн Гурван Багана гэх хүндэт цолтой хамгаалагчид юм. Бүгд Primus түвшний есдүгээр зэрэглэлийн шидтэн. Баруун талынх нь Циту, зүүн талынх нь Сэту, голынх нь Чой. Сургуулийн захиралтай хүчээрээ дөхөх хэмжээнийх ч гэгддэг.

Тэр амьсгаа аван үргэлжлүүлэв. "Тэд бүгд Меридиан тивд нэрээ дуурсгасан хүчирхэг эзэд. Энгийн нэг настан биш. Primus түвшин гэхээр л хэр их эрх мэдэл, эд баялаг, хүндэтгэл хүлээдэг гэдгийг хэлүүлэлтгүй мэдэж болно. Тэдний нэг үг л Meridian тивийн улсуудад  хүчтэй нөлөөлж чадна."

Шидийн хүчний түвшин:

1. Новис — Суурь түвшин
2. Куорус — Дунд түвшин
3. Конос — Дээд түвшин
4. Элвис — Мастер түвшин
5. Примус — Домогт түвшин

Сүбэ гайхан, нүдээ томруулан "Примус түвшин?! Энгийн шалгалтанд яагаад ийм хүчирхэг хүмүүс гарч ирсэн юм бэ? Энэ шалгалт ямар нэгэн онцгой зүйл байх нь..." гэж бодон, дотроо таамаглал дэвшүүлэв. Түүний зүрх хүчтэй цохилж, алган дээр хүйтэн хөлс гарч эхлэв.

Гэнэт голын настан Чой урагш алхав. Тэр хэнгэрэг хаграм чанга дуугаар хэлэхдээ:
Өнөөдөр бол ZETRO сургууль байгуулагдсаны 900 жилийн ой. Энэ өдөр бид сургуулиа шинэчлэх, хүчирхэг сурагчид, багш нарыг элсүүлэн, хүрээгээ тэлэх зорилгоор онцгой шалгалт зохион байгуулж байна. 
 
Гэхдээ Энэ бол зүгээр нэг сорил биш, харин амьд үлдэх тэмцэл.

"Тэр олныг хүйтэн харцаар гүйлгэн харав. "Сургуулийн баруун уулын Хавцалт хөндий агуйд цагаан гэрэлт талст бий. Арав хоногийн дотор хамгийн түрүүлж авчирсан нэг хүн шууд гуравдугаар шатны сурагч болно. Гэвч агуй дотор та нарыг зуу зуун сүүдрийн араатан, эртний хараал голем хүлээж байгаа. Хэрэв та нар агуйн амсрыг нэгэнт давбал, буцах зам үүрд хаагдах болно. Зөвхөн талстыг олсон эсвэл үхсэн хүн л тэндээс гарна. Амь насаа хайрлаж байгаа бол одоохон буц!"


Олны дунд айдас хүйдэс нөмрөв. Хүмүүс хоорондоо шивнэлдэж,
"Хараалт голем гэсэн үү энд байх боломжтой гэжүү"

 Настангын ярсан амьтдыг Куро эргэн харж сүбэгээс асуутал Сүбэгийн духан дундуур хүйтэн хөлс цувж айдас нүүрэнд нь тодорсон байв.
 Сүбэ хэлэхдээ
"Энэ энгийн голем биш өөрийн гэсэн оюун ухаан шидийн чадвартай бас бидэн шиг north түвшний хүмүүст ямарч ялах  боломж байхгүй дор хаяж konus эсвэл elvis түвшнийх байх хэрэгтэй Сүбэгийн хэлсэн зүйлсийн сонссон хажууд байсан хүмүүс алмайран зарим нь эргэлзэж эхлэв. 
 Аажмаар хүмүүс буцаж эхлэн. Цугласан олны тал орчим нь 10 хан минутын дотор амьд үлдэх сүүлчийн боломжоо ашиглан буцан одов. Ийм хүчирхэг хүн анхааруулсан нь зүгээр нэг сүрдүүлэг биш гэдгийг тэд зөнгөөрөө мэдэрсэн биз.Харин үлдсэн 40,000 орчим хүн шийдэмгий зогсож байв. Тэдний дунд Куро, Сүбэ нар байлаа. Тэдний нэг, хол зогссон залуу буцсан хүмүүс рүү жигтэй хараад "Арчаагүй сул дорой амьтад" гэж шивнэв.

.Чой эхэл гэсэн дохиог  хэлэхтэй  зэрэгцэн, үлдсэн дөчин мянга гаруй бүх хүн агуй руу гүйв. Куро Сүбэ рүү харан одооч буцах боломж байна гэрлүүгээ хоосон харьхуу эсвэл надтай цуг амжилтын төлөө агуйруу орхуу гэж сэтгэл шулуудан хэлхэд.
Сүбэ жуумалзан
"Новш гэж бид үххэндээ "
гэж хэлээд гүйж эхлэв Куроч түүнийг гүйхийг хараад инээмсгэл тодруулсаар араас нь гүйнэ. Агуйн амсарт хүрэхэд харанхуй тэднийг угтаж авав. Куро дотогш ормогцоо л энд зөвхөн харанхуй төдийгүй ямар нэгэн амьд оршихуй байгааг мэдрэв. Агуйн хананаас шидийн энергийн үл мэдэгдэх лугшилт түүний биеийг чичиргээнд оруулав.Гэнэт тэдний ард асар том чулуун агуй нуран  хаагдаж, агуйн амсар битүүмжлэгдэв. Буцах зам үгүй боллоо.Агуйн гүн рүү явах тусам хананы өнгө өөрчлөгдөж, хачирхалтай тэмдэг, бичээсүүд харагдах болов. Куро цүнхнээсээ жижиг гэрэлт чулуу гаргаж ирээд,  сүбэд өгөн гэрэлтүүлэв. Гэнэт тэсрэх мэт чимээ гаран, ханан дээрх бичээсүүд гэрэлтэж эхлэв. Агуй чичирч, дээрээс нь чулуунууд унаж эхлэв.
"Гүй!" гэж Куро орилин, Сүбэгийн араас түлхэн урагш гүйв.Тэд гүйх тусам агуйн хана өөрчлөгдөж, шинэ гарцууд нээгдэж, хуучнууд хаагдаж байв. Эцэст нь тэд нэгэн том талбайд ирэв. Тэнд цагаан гэрэлтэй талст байв. Харин түүний өмнө асар том хар Сүүдэрийн араатан зогсож Куро Сүбэ хоёр луу шүлсээ гожуулан удаанаар ойртож эхлнэ. "Холд эндээс яв зайл" гэж Сүбэ айсандаа чичирсэн хоолойгоор хэлэв. 

. Гэнэн араатны биеэс хар утаа гарч, агаарт хорт хий мэт тархаж байлаа. .Куро, Сүбэ хоёр хажуу гүйж зайлсхийв. Сүбэ айж байсан ч, зориг гаргах ёстойгоо мэдэж байв. Тэр нүдээ аниад, өөрийн бие доторх шидийн энергийг мэдрэхийг хичээв. Түүний бие дулаацаж, гарт нь уран хийцтэй хар өнгийн жад бий болов. Сүбэ жадаа өргөж, хар дүрс рүү дайрахад асар их тэсрэлт цацарч, хар дүрс орилж, ууршиж алга болов.Талбай дээр зөвхөн Куро, Сүбэ, мөн цагаан гэрэлтэй талст үлдэв. Сүбэ талстыг барьсаар урагш алхан шалгатал агуй гэнэт нурж, Куро Сүбэ хоёрыг салагчив. Асар том хад тэдний дундуур унаж, замыг нь бүрмөсөн хаав."Чи зүгээр үү, Куро?" гэж Сүбэ нилээн хэдэн минут бахирлаа. Тэр найзыгаа чулуунд даруулчихсан гэж бодон сандран ухах гэж оролдтол хаданд зураас ч гаргахгүй байлаа. Энэ бол энгийн чулуу биш, шидийн хаалт байв.
Гэтэл нөгөө талаас Курогийн сулхан дуу сонсогдов. "Би зүгээр ээ... сая чулуунд цохиулаад ухаан алдчихаж."Сүбэ "Новш гэж, энэ агуй биднийг салгаж байна. Нэг талст зөвхөн нэг л хүнд зориулагдсан бололтой" гэж хэлэв.Куро инээмсэглэн, "Сүбэ, чи явж бай. Би аргалж байгаад заавал өөр талст олоод очих болно. Бид ZETRO-д уулзах ёстой шүү" гэв.Сүбэ агуйн нөгөө талаас "Заавал эргэж ирээрэй! Ирэхгүй бол хогчин шүү!" гэж хэлэн, найзуудын зам ийнхүү салав. Куро харанхуй агуйн гүн рүү, өөрийнхөө сорилт руу ганцаар алхав.

Manga Story

дуут уулын бэлд галт тэрэг ирэхэд нар дээгүүр гарч, гэрлээр уулын оройг гэрэлтүүлж байв. Куро буудал дээр бууж, эргэн тойрноо хартал асар олон хүн цугларчээ. Залуучууд, хөгшчүүл, эрэгтэй, эмэгтэй - бүгд нэг зорилгын төлөө цугласан байв. ZETRO-д элсэх гэж. Тэр олны дунд зогсоод, сургуулийн байрыг харав. Дуут уулын оройд байрлах зургаан ханатай тэр ордон, гахайлтай уран хийцтэй, асар том, сүрлэг харагдаж байв. Гурван мянган километрээс илүү замыг туулж ирсэн нь үнэ цэнэтэй гэдгийг Куро тэр мөчид мэдрэв. "Куро!" Тэр гэнэт эргэн хартал. Олны дундаас нэгэн залуу түүн рүү гүйж ирж байв. Цайлган царай, гэрэлтэх нүд, танил инээмсэглэл. "Сүбэ!" гэж Куро гайхширан дуудав. Тэр Куротэй хамт өссөж, хамт бэлтгэл хийж, хамт мөрөөдсөн хамгийн сайн найз нь юм. Сүбэ түүн дээр ирээд, мөрөн дээр нь алгадаад, "Чамтай энд таарна гэж төсөөлсөнгүй шүү! Чи ч гэсэн шалгалт өгөхөөр ирсэн биз?" гэж хөгжилтэйгээр асуув. Куро толгой дохин, "Тийм ээ. Энэ сургуульд орж чадвал миний бишээ бидний ирээдүйд том амжилт болно" гэв. Тэд ярилцаж байх зуур, сургуулийн том хаалга нээгдэв. Анир Чимээгүй тэр дороо бүх зүйлийг бүрхэв. Хаалганаас гарч ирсэн гурван хүн тэр л чимээгүй байдлыг авчирсан юм. Тэд нэлээн хөгшин бөгөөд 90 дөхөж явааг хэн ч хараад мэдхээр тийм л хөгшин байв Гэхдээ тэдний биеэс цацрах шидийн энерги нь хүнийг хөнгхөн алж мэдхээр хүчтэй байлаа. Тэдний өмнө зогсох төдийд л агаар хүндэрч, амьсгал давчдах мэдрэмж төрж зарим хүмүүс айж сандралдна. "Тэд хэн бэ?" гэж Куро шивнэн асуув. Түүний дуу хоолойд айдас, гайхшрал догдлол холилдсон байлаа. Хажууд нь зогсож байсан нэгэн залуу тэднийг хүндэтгэсэн дуугаар хариулав. Түүний нүдэнд бишрэл тодорч "Тэд бол ZETRO-гийн Гурван Багана гэх хүндэт цолтой хамгаалагчид юм. Бүгд Primus түвшний есдүгээр зэрэглэлийн шидтэн. Баруун талынх нь Циту, зүүн талынх нь Сэту, голынх нь Чой. Сургуулийн захиралтай хүчээрээ дөхөх хэмжээнийх ч гэгддэг. Тэр амьсгаа аван үргэлжлүүлэв. "Тэд бүгд Меридиан тивд нэрээ дуурсгасан хүчирхэг эзэд. Энгийн нэг настан биш. Primus түвшин гэхээр л хэр их эрх мэдэл, эд баялаг, хүндэтгэл хүлээдэг гэдгийг хэлүүлэлтгүй мэдэж болно. Тэдний нэг үг л Meridian тивийн улсуудад хүчтэй нөлөөлж чадна." Шидийн хүчний түвшин: 1. Новис — Суурь түвшин 2. Куорус — Дунд түвшин 3. Конос — Дээд түвшин 4. Элвис — Мастер түвшин 5. Примус — Домогт түвшин Сүбэ гайхан, нүдээ томруулан "Примус түвшин?! Энгийн шалгалтанд яагаад ийм хүчирхэг хүмүүс гарч ирсэн юм бэ? Энэ шалгалт ямар нэгэн онцгой зүйл байх нь..." гэж бодон, дотроо таамаглал дэвшүүлэв. Түүний зүрх хүчтэй цохилж, алган дээр хүйтэн хөлс гарч эхлэв. Гэнэт голын настан Чой урагш алхав. Тэр хэнгэрэг хаграм чанга дуугаар хэлэхдээ: Өнөөдөр бол ZETRO сургууль байгуулагдсаны 900 жилийн ой. Энэ өдөр бид сургуулиа шинэчлэх, хүчирхэг сурагчид, багш нарыг элсүүлэн, хүрээгээ тэлэх зорилгоор онцгой шалгалт зохион байгуулж байна. Гэхдээ Энэ бол зүгээр нэг сорил биш, харин амьд үлдэх тэмцэл. "Тэр олныг хүйтэн харцаар гүйлгэн харав. "Сургуулийн баруун уулын Хавцалт хөндий агуйд цагаан гэрэлт талст бий. Арав хоногийн дотор хамгийн түрүүлж авчирсан нэг хүн шууд гуравдугаар шатны сурагч болно. Гэвч агуй дотор та нарыг зуу зуун сүүдрийн араатан, эртний хараал голем хүлээж байгаа. Хэрэв та нар агуйн амсрыг нэгэнт давбал, буцах зам үүрд хаагдах болно. Зөвхөн талстыг олсон эсвэл үхсэн хүн л тэндээс гарна. Амь насаа хайрлаж байгаа бол одоохон буц!" Олны дунд айдас хүйдэс нөмрөв. Хүмүүс хоорондоо шивнэлдэж, "Хараалт голем гэсэн үү энд байх боломжтой гэжүү" Настангын ярсан амьтдыг Куро эргэн харж сүбэгээс асуутал Сүбэгийн духан дундуур хүйтэн хөлс цувж айдас нүүрэнд нь тодорсон байв. Сүбэ хэлэхдээ "Энэ энгийн голем биш өөрийн гэсэн оюун ухаан шидийн чадвартай бас бидэн шиг north түвшний хүмүүст ямарч ялах боломж байхгүй дор хаяж konus эсвэл elvis түвшнийх байх хэрэгтэй Сүбэгийн хэлсэн зүйлсийн сонссон хажууд байсан хүмүүс алмайран зарим нь эргэлзэж эхлэв. Аажмаар хүмүүс буцаж эхлэн. Цугласан олны тал орчим нь 10 хан минутын дотор амьд үлдэх сүүлчийн боломжоо ашиглан буцан одов. Ийм хүчирхэг хүн анхааруулсан нь зүгээр нэг сүрдүүлэг биш гэдгийг тэд зөнгөөрөө мэдэрсэн биз.Харин үлдсэн 40,000 орчим хүн шийдэмгий зогсож байв. Тэдний дунд Куро, Сүбэ нар байлаа. Тэдний нэг, хол зогссон залуу буцсан хүмүүс рүү жигтэй хараад "Арчаагүй сул дорой амьтад" гэж шивнэв. .Чой эхэл гэсэн дохиог хэлэхтэй зэрэгцэн, үлдсэн дөчин мянга гаруй бүх хүн агуй руу гүйв. Куро Сүбэ рүү харан одооч буцах боломж байна гэрлүүгээ хоосон харьхуу эсвэл надтай цуг амжилтын төлөө агуйруу орхуу гэж сэтгэл шулуудан хэлхэд. Сүбэ жуумалзан "Новш гэж бид үххэндээ " гэж хэлээд гүйж эхлэв Куроч түүнийг гүйхийг хараад инээмсгэл тодруулсаар араас нь гүйнэ. Агуйн амсарт хүрэхэд харанхуй тэднийг угтаж авав. Куро дотогш ормогцоо л энд зөвхөн харанхуй төдийгүй ямар нэгэн амьд оршихуй байгааг мэдрэв. Агуйн хананаас шидийн энергийн үл мэдэгдэх лугшилт түүний биеийг чичиргээнд оруулав.Гэнэт тэдний ард асар том чулуун агуй нуран хаагдаж, агуйн амсар битүүмжлэгдэв. Буцах зам үгүй боллоо.Агуйн гүн рүү явах тусам хананы өнгө өөрчлөгдөж, хачирхалтай тэмдэг, бичээсүүд харагдах болов. Куро цүнхнээсээ жижиг гэрэлт чулуу гаргаж ирээд, сүбэд өгөн гэрэлтүүлэв. Гэнэт тэсрэх мэт чимээ гаран, ханан дээрх бичээсүүд гэрэлтэж эхлэв. Агуй чичирч, дээрээс нь чулуунууд унаж эхлэв. "Гүй!" гэж Куро орилин, Сүбэгийн араас түлхэн урагш гүйв.Тэд гүйх тусам агуйн хана өөрчлөгдөж, шинэ гарцууд нээгдэж, хуучнууд хаагдаж байв. Эцэст нь тэд нэгэн том талбайд ирэв. Тэнд цагаан гэрэлтэй талст байв. Харин түүний өмнө асар том хар Сүүдэрийн араатан зогсож Куро Сүбэ хоёр луу шүлсээ гожуулан удаанаар ойртож эхлнэ. "Холд эндээс яв зайл" гэж Сүбэ айсандаа чичирсэн хоолойгоор хэлэв. . Гэнэн араатны биеэс хар утаа гарч, агаарт хорт хий мэт тархаж байлаа. .Куро, Сүбэ хоёр хажуу гүйж зайлсхийв. Сүбэ айж байсан ч, зориг гаргах ёстойгоо мэдэж байв. Тэр нүдээ аниад, өөрийн бие доторх шидийн энергийг мэдрэхийг хичээв. Түүний бие дулаацаж, гарт нь уран хийцтэй хар өнгийн жад бий болов. Сүбэ жадаа өргөж, хар дүрс рүү дайрахад асар их тэсрэлт цацарч, хар дүрс орилж, ууршиж алга болов.Талбай дээр зөвхөн Куро, Сүбэ, мөн цагаан гэрэлтэй талст үлдэв. Сүбэ талстыг барьсаар урагш алхан шалгатал агуй гэнэт нурж, Куро Сүбэ хоёрыг салагчив. Асар том хад тэдний дундуур унаж, замыг нь бүрмөсөн хаав."Чи зүгээр үү, Куро?" гэж Сүбэ нилээн хэдэн минут бахирлаа. Тэр найзыгаа чулуунд даруулчихсан гэж бодон сандран ухах гэж оролдтол хаданд зураас ч гаргахгүй байлаа. Энэ бол энгийн чулуу биш, шидийн хаалт байв. Гэтэл нөгөө талаас Курогийн сулхан дуу сонсогдов. "Би зүгээр ээ... сая чулуунд цохиулаад ухаан алдчихаж."Сүбэ "Новш гэж, энэ агуй биднийг салгаж байна. Нэг талст зөвхөн нэг л хүнд зориулагдсан бололтой" гэж хэлэв.Куро инээмсэглэн, "Сүбэ, чи явж бай. Би аргалж байгаад заавал өөр талст олоод очих болно. Бид ZETRO-д уулзах ёстой шүү" гэв.Сүбэ агуйн нөгөө талаас "Заавал эргэж ирээрэй! Ирэхгүй бол хогчин шүү!" гэж хэлэн, найзуудын зам ийнхүү салав. Куро харанхуй агуйн гүн рүү, өөрийнхөө сорилт руу ганцаар алхав.

More Manga to Explore